Skip to main content
czarny-sweter-konstrukcja

DIY modelowanie (konstrukcja) wykroju na sweterek / żakiet, szycie swetra cz.1

Zgodnie z obietnicą przedstawiam Wam dzisiaj pierwszą część kursu dot. szycia czarnego żakietu zaprezentowanego w tym poście: Czarny żakiet.

Mój sweterek powstał na podstawie własnej konstrukcji, jednak nieznajomość konstrukcji nie powinna Was ograniczać. Przedstawię Wam krok po kroku proces modelowania takiego wykroju na podstawie innego szablonu.

Przyznaję, że opisanie tego procesu nie było łatwe. Modelowanie z jednej strony nie jest trudne, a z drugiej (gdybyśmy chcieli zrobić to idealnie) ma sporo takich “niekonkretnych” elementów. Wiele rzeczy musimy oszacować, wyobrazić sobie jak dany kawałek tkaniny zachowa się na ciele.

Uwzględnienie właściwości tkaniny i cech sylwetki to trudna rzecz, której do końca nie da się przekazać, a trzeba poznać poprzez praktykę. Dodatkowym utrudnieniem jest fakt, że bazując na gotowych wykrojach, a nie siatce konstrukcyjnej, nie jesteśmy w stanie poznać wszystkich punktów konstrukcyjnych i założeń projektanta – co utrudnia dobre dopasowanie wykroju do sylwetki.

Całą sytuację ratuje jednak fakt, że żakiet będziemy szyć z dzianiny, a dzianina pewne niedociągnięcia nam wybaczy 🙂

Dla ułatwienia mały spis treści:

Ustalenie założeń projektowych

Głównym moim założeniem było stworzenie wykroju, który nie będzie potrzebował odszyć. Wszystkie krawędzie miały być liniami prostymi, aby do wykończenia wystarczyły podwinięcia, a całość miękko się układała. Dodatkowo ustaliłam, że mój sweterek nie będzie miał żadnego zapięcia, ale tę część akurat możecie zmienić.

Dobieranie wykroju bazowego

Na początek potrzebujemy znaleźć wykrój, który posłuży nam za bazę. Najlepszy w tym momencie będzie całkowicie podstawowy wykrój, bez wielu elementów, “dziwnych” zaszewek i marszczeń. Idealnie, jeżeli będzie to wykrój z rękawem, do szycia z dzianiny. Jeżeli takiego nie znajdziemy możemy posłużyć się wykrojem (też najlepiej z rękawem) na tkaninę.

Mój instruktaż bazuje na modelu Papavero – bluzka z motylami..
Przyznaję – nie jest to idealny kandydat, ale nic lepszego nie udało mi się znaleźć. Jednak jeżeli macie dostęp do innych wykrojów, to nic nie stoi na przeszkodzie żeby z nich skorzystać. Osoby z dużym biustem mogą bazować na wykroju z cięciem francuskim lub uwzględnić zaszewki w talii, osoby z małym biustem (lub przy bardzo miękkiej i lejącej dzianinie) mogą bazować na wykroju całkiem bez zaszewek.

Niestety przy wybranym przeze mnie wykroju nie ma informacji jakie luzy zostały dodane, więc musimy zgadywać. Dobrym punktem wyjścia będzie wzięcie rozmiaru mniejszego niż wypada z tabeli (w sumie najważniejsza przy tym fasonie jest szerokość pleców).

1. Żeby dokonać pomiaru wykroju musimy w pierwszej kolejności “naprostować” plecy. Tył będziemy kroić jako całość, więc linia pleców nie może być krzywą (jeżeli macie wykrój, który miał być krojony z 1 części to ten punkt możecie pominąć :))

Uwaga – wszystkie operacje na wykroju wykonujemy bez dodatków na szwy!

Operację tę wykonujemy poprzez dodanie do dolnej linii 1cm a następnie narysowanie pionowej linii pleców równolegle do oznaczenia nitki prostej (wartość “1cm” może się nieznacznie różnić w zależności od konstrukcji, ale jest to jedna z tych rzeczy, którą dzianina nam wybaczy).

2. Oceniamy właściwości materiału z jakiego będziemy szyć i szacujemy “luzy”. Przykładowo moja dzianina była dosyć mocno rozciągliwa, ale jednocześnie dosyć “mięsista”. Przy tworzeniu wykroju odjęłam z szerokości pleców 5 cm (2,5 cm na połówce) – co było idealną wartością. Czyli w tym wypadku mój luz był ujemny, i ujemny powinien być dla wszystkich dzianin (no chyba że chcecie bardzo luźną narzutkę :)).
Ja mogłam tę wartość określić sobie dokładnie, gdyż sama wykonywałam konstrukcję – Wy będziecie ograniczać się do wartości przybliżonej.

Wykonanie konstrukcji nie gwarantuje tutaj idealnego dopasowania. Jest to ta trudna część szacowania jak materiał zachowa się na ciele, którą można udoskonalać (raczej) tylko poprzez doświadczenie w pracy z różnymi materiałami.

3. Mierzymy siebie i wykrój. Możemy (dla ułatwienia i uproszczenia) do pomiarów założyć dopasowaną bluzkę i mierzyć plecy na wysokości namalowanych na czerwono miejscach do linii szwów bocznych bluzki / linii wszycia rękawa. Wymiary dzielimy na pół i porównujemy z wykrojem. Wartości na wykroju powinny być mniejsze (mniej więcej) o ustaloną w punkcie 2 wartość (czyli nasze wymiary/2 – luzy = pomiar na wykroju). Jeżeli macie wątpliwości, to oczywiście lepiej jest zostawić plecy trochę większe niż za małe.

Jeżeli wartości na wykroju okażą się sporo za duże (czyli z luzem dodatnim) to sugerowałabym jednak wybrać mniejszy rozmiar wykroju.

Tutaj jeszcze mała uwaga – im większy rozmiar tym można sobie pozwolić (a nawet powinno) na większe luzy. Przy rozmiarze 36 dodatkowe 8cm w obwodzie będzie dużą wartością. Przy rozmiarze 46 będzie to dopasowany ciuch, a dodatkowego luzu możemy nawet nie zauważyć.

Dobieranie rękawa

Wybrany przeze mnie wykrój ma nietypowy rękawek, więc potrzebujemy dobrać do niego nowy. Informację jak to zrobić znajdziecie w artykule: Jak dobrać rękaw do bluzki – sztukowanie wykrojów.

Zaszewki

Jak pewnie zauważyliście mój sweterek ma zaszewkę na ramieniu, a nie z boku. Oczywiście w Waszym modelu może ona zostać z boku, ale jeżeli interesuje Was temat przenoszenia zaszewek to odsyłam na portal Papavero.pl. Znajduje się tam seria artykułów na ten temat:

Modelowanie fasonu

1. Modelowanie dekoltu na plecach.
Taki szalowy kołnierz/stójka najlepiej wygląda gdy dekolt na plecach jest blisko szyi. Przyłóż wykrój do ciała lub przymierz do innej bluzki z takim właśnie dekoltem, aby sprawdzić jak wypada wybrany przez Ciebie szablon (oczywiście nie będzie to idealny pomiar, ale mniej więcej pozwoli nam się zorientować z czym mamy do czynienia). Jeżeli okaże się, że dekolt jest za szeroki i/lub głęboki możesz go zmienić w następujący sposób:

  • Przedłużamy linię ramienia w stronę pleców o pożądaną wartość, jeżeli dekolt jest również za głęboki to przedłużamy także linię pleców.
  • Rysujemy nowy dekolt od wyznaczonych punktów. Przy samych plecach powinna to być linia prostopadła do pleców, a później modelujemy łagodne zaokrąglenie. Linia ta powinna łączyć się z ramieniem również pod kątem prostym.
  • Przedłużamy ramię przodu o taką samą wartość o jaką przedłużyliśmy ramię tyłu.

Przykładowo mój podkrój dekoltu na plecach ma długość 10cm (połówka).

Moje dalsze ilustracje bazują na pierwotnej wersji, ale jeżeli potrzebowaliście nanieść te zmiany, to oczywiście wszystkie operacje robicie od nowych linii.

2. Skracanie pleców. Założyłam, że moja narzutka ma kończyć się 4cm poniżej talii (możecie wybrać inną wartość).

  • Wyznaczamy linię talii. Pomogą nam w tym oznaczenia nacinków lub jeżeli ich nie ma to rysujemy linię prostopadłą do oznaczenia nitki prostej, przechodzącą przez najwęższy odcinek na plecach (oczywiście w okolicy talii).
  • Rysujemy linię równoległą do talii na ustalonym wcześniej poziomie – w moim przypadku 4cm niżej.
Jest to uproszczona wersja – przy standardowym modelowaniu linia ta powinna kończyć się delikatnym łukiem żeby ładnie przechodzić w przednią część. Założenie wykroju jednak było takie, że chcę mieć same linie proste, a ten niewielki niuans spokojnie “zgubimy” później w szyciu.

3. Domknięcie przodu. Takie fasony jak ten mają tendencje do odstawania tuż nad biustem, więc wprowadziłam drobną korektę.

  • Rozcinamy szablon po linii prostej od przodu do pachy (nie rozcinamy całkowicie do końca, tylko tak żeby trzymało się wciąż na małym kawałeczku).
  • Przekręcamy górę domykając zaszewkę (szare pole to nałożony na siebie papier). Przy mniejszym biuście zaszewka ta może być mniejsza, przy większym – adekwatnie trochę większa.
  • Sklejamy szablon.

Modelowanie przodu

1. Wyznaczamy linię talii na przodzie i nanosimy oznaczenie długości na boku – zgodne z długością boku tyłu.

2. Przedłużamy ramię przodu i modelujemy przednią krawędź.
Ramię przodu przedłużamy o szerokość stójki/kołnierza. Ja przyjęłam, że będzie to 4cm. Krawędź przodu ma być linią prostą. To pod jakim kątem ją narysujecie i jak długą zależy od Was – definiuje to fason naszego sweterka.

  • Jeżeli chcecie zrobić narzutkę np. z zapięciem na haftkę to linia ta nie powinna obcinać szerokości talii (warto upewnić się, że linia talii przodu + linia talii tyłu da nam wartość połowy naszej talii (lub wartość trochę mniejszą w zależności od rozciągliwości naszego materiału)).
  • Jeżeli chcielibyśmy zrobić ten sweter z paskiem to obwód talii na wykroju powinien być trochę większy od naszej talii. Jeżeli zrobimy mniejszy to pomimo rozciągliwości dzianiny prawdopodobnie będzie ona nam uciekać na boki.
  • Jeżeli mamy bardzo miękką dzianinę możemy punkt dolny wysunąć bardziej do przodu i uzyskamy w ten sposób drapowanie. Jeżeli grubszą to nie ułoży się ona tak ładnie tylko będzie sterczeć do przodu, więc w tym wypadku nie chcemy go bardzo wysuwać.

Na moim wykroju linia ta ma długość 68cm i była rysowana mniej więcej pod kątem 84stopni względem talii.

3. Łączymy dół przodu z wyznaczonym wcześniej punktem na boku.

4. Przedłużamy linię przodu do góry, rysujemy równoległą linię oddaloną o przyjętą szerokość kołnierza.

5. Mierzymy długość dekoltu tyłu i uzyskaną wartość nanosimy na linię przodu (tę bliżej ramienia). Rysujemy linię pod kątem prostym i tym samym przenosimy oznaczenie na drugą linię.

Nasz szablon jest gotowy, pozostało jeszcze zatroszczyć się o podłożenia i dodatki na szwy.

Dodawanie/modelowanie dodatków na szwy i podwinięcia

1. W oznaczonych na czerwono miejscach rysujemy standardowe dodatki na szwy o wybranej szerokości np. 1cm

2. Dodajemy zapas na podwinięcie tyłu. Najlepiej przyjąć taką samą wartość co szerokość kołnierza – w moim wypadku 4cm.
Linię boku rysujemy w lustrzanym odbiciu – najłatwiej uzyskać to poprzez zgięcie szablonu i przycięcie względem boku.
3. Dodajemy zapas na podwinięcie przodu. Z bokiem postępujemy tak samo jak w poprzednim punkcie, na górze przedłużamy linię kołnierza.

I na tym etapie moglibyśmy poprzestać, jednak łatwiej będzie nam szyć, jeżeli od razu wymodelujemy sobie ten dziwny róg na dole 🙂

Modelowanie rogu podwinięcia

1. Rysujemy dwusieczną kąta (naszego rogu).

2. Zaginamy dodatek na podwinięcie i rysujemy linię oddaloną o 1cm (lub wartość Waszego dodatku na szwy) od dwusiecznej. Odginamy zapas i obcinamy nadmiar wykroju. Postępujemy w ten sam sposób z drugą stroną.

I jak się Wam podoba modelowanie? Mam nadzieję, że bez większych problemów dobrnęliście do końca i jesteście gotowi na dalszą część – czyli szycie 🙂

Czytaj dalej: DIY Jak uszyć sweterek, czarna narzutka, żakiet – szycie krok po kroku cz.2

8 myśli na temat “DIY modelowanie (konstrukcja) wykroju na sweterek / żakiet, szycie swetra cz.1

  1. Bardzo dokładny opis, więc trzeba Ci podziękować za jego wykonanie. Zamiast sweterka, jak najbardziej. Możliwe, że z niego skorzystam. Dla siebie, pewnie bym przedłużyła trochę tył. Ale jak piszesz, każdy modeluje wedle siebie. I to jest super. 🙂

Dodaj komentarz